Μεγάλη Ευεργέτις
Η Ελένη Βασιλείου Λεοντοπούλου, καταγόμενη από τη Μεσσήνη (Νιόκαστρο), υπήρξε μία από τις σημαντικότερες ευεργέτιδες του τόπου μας. Προερχόμενη από ιστορική οικογένεια, ήταν κόρη του Παναγιώτη Στρατηλάτη, αγωνιστή της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και ενεργού μέλους της νεότερης ελληνικής πολιτείας.
Με βαθύ αίσθημα κοινωνικής ευθύνης και ανιδιοτελούς προσφοράς, η Ελένη Β. Λεοντοπούλου διέθεσε το σύνολο σχεδόν της περιουσίας της για την ενίσχυση της δημόσιας υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας. Με τη διαθήκη της, τον Μάρτιο του 1970, δώρισε ακίνητα μεγάλης αξίας στη Μεσσήνη και στην Αθήνα, τα έσοδα των οποίων αξιοποιήθηκαν για τη δημιουργία και στήριξη του Αλεξανδράκειου Γηροκομείου Μεσσήνης.
Η προσφορά της αποτυπώθηκε έμπρακτα στην κατασκευή του μεγάλου κτιριακού συγκροτήματος του Αλεξανδράκειου Γηροκομείου, το οποίο ανεγέρθηκε την περίοδο 1993–1998, με μέριμνα της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας και του Συμβουλίου των Αλεξανδρακείων Κληροδοτημάτων. Το έργο πραγματοποιήθηκε εξ ολοκλήρου με δαπάνη της εκ Μεσσήνης Μεγάλης Ευεργέτιδος Ελένης Β. Λεοντοπούλου, όπως μαρτυρεί και η επίσημη αναμνηστική επιγραφή του ιδρύματος.
Η θεμελίωση του συγκροτήματος πραγματοποιήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1993, ενώ τα εγκαίνια έλαβαν χώρα στις 14 Μαρτίου 1999, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας νέας εποχής φροντίδας και αξιοπρέπειας για τους ηλικιωμένους της περιοχής.
Η Ελένη Β. Λεοντοπούλου, η οποία απεβίωσε στην Αθήνα το 1970, άφησε πίσω της μια σπουδαία παρακαταθήκη ανθρωπιάς, κοινωνικής ευαισθησίας και έμπρακτης αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Το όνομά της παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένο με το Αλεξανδράκειο Γηροκομείο και τιμάται διαχρονικά ως σύμβολο ευεργεσίας και προσφοράς στον τόπο.
